Przejdź do treści Przejdź do panelu bocznego Przejdź do stopki
Miejsce: Ameryka Południowa  KolumbiaRok podróży: 2024~8 min czytania

17 maja 2024 roku pożegnaliśmy San Gil i ruszyliśmy 300 km na południe, do Bogoty. Plan podróży musieliśmy trochę okroić, więc na stolicę Kolumbii zostawiliśmy sobie tylko jeden dzień – 18 maja. Zdążyliśmy zajrzeć do Muzeum Złota i Muzeum Militarnego, pospacerować po dzielnicy La Candelaria – od Plaza de Bolívar po kolorowe uliczki wokół Chorro de Quevedo – a na koniec wjechać kolejką linową na Monserrate. Wieczorem ruszyliśmy dalej, do Salento i Valle de Cocora.

Nasza trasa:

  • 17.05 – wyjazd z San Gil do Bogoty,
  • 18.05, przed południem – spacer po centrum, pasaż z rękodziełem,
  • 18.05, wczesne popołudnie – Muzeum Złota,
  • 18.05, popołudnie – Plaza de Bolívar i katedra, Muzeum Militarne, La Candelaria i Chorro de Quevedo,
  • 18.05, pod wieczór – wjazd kolejką linową na Monserrate,
  • 18.05, wieczór – wyjazd do Salento.

Interaktywny Spis Treści

  1. Bogota – stolica wysoko w Andach
  2. Muzeum Złota i Muzeum Militarne
  3. La Candelaria i Plaza de Bolívar
  4. Chorro de Quevedo i chicha
  5. Monserrate – najładniejszy widok na Bogotę
  6. Informacje praktyczne
  7. Podsumowanie

Bogota – stolica wysoko w Andach

Bogota to trzecie co do wielkości miasto Ameryki Południowej i trzecia najwyżej położona stolica świata – leży na wysokości ponad 2600 m n.p.m. Poczuliśmy to od razu: pierwszy raz od dawna mieliśmy tak niską temperaturę. Za dnia nie było więcej niż 18°C, a pod wieczór termometr pokazywał 13°C. Po tygodniach, w których prawie każdego dnia było około 30°C, była to przyjemna odmiana.

Dzień zaczęliśmy od spaceru po centrum. Na deptakach grają uliczni muzykanci, między straganami stoją stare kamienice z drewnianymi balkonami, a niektóre z nich zdobią kolorowe murale. Po drodze minęliśmy też kobietę w falbaniastej sukni w barwach kolumbijskiej flagi.

Zajrzeliśmy również do pasażu z rękodziełem, w którym torby, kapelusze i pamiątki ciągną się przez cały długi korytarz.

Wróć do spisu treści


Muzeum Złota i Muzeum Militarne

W Bogocie jest wiele bezpłatnych muzeów. Nam udało się nawet wejść za darmo do Muzeum Złota (Museo del Oro), w którym znajduje się największa na świecie kolekcja przedkolumbijskich wyrobów ze złota. Złote maski, zawieszki i ozdoby wypełniają tu całe gabloty.

Oprócz złota można tu obejrzeć m.in. gliniane figurki, a niektóre złote przedmioty są wykonane tak misternie, że trudno oderwać od nich wzrok – jak tratwa z całą grupą postaci.

Najsłynniejszym eksponatem jest tratwa Muisca (Balsa Muisca) – złota figurka władcy otoczonego dostojnikami. W 1969 roku znalazła ją miejscowa chłopka w jaskini koło miasteczka Pasca, na południowy zachód od Bogoty. Wiąże się ją z ceremonią na jeziorze Guatavita, podczas której nowy władca, pokryty złotym pyłem, wypływał na środek jeziora i składał ofiary – stąd wzięła się legenda o El Dorado. Muzeum założył Banco de la República w 1939 roku, a jego kolekcja liczy dziś ponad 34 tys. przedmiotów ze złota.

Ściana z setkami złotych przedmiotów należy do sali „La Ofrenda” (Ofiara) na trzecim piętrze. Wchodzi się do niej w ciemności, a pokaz świateł i dźwięków odtwarza ceremonię ofiarną – pośrodku, w okrągłej gablocie w podłodze, leżą złote ofiary. W jednej z pierwszych gablot muzeum pokazano z kolei sam surowiec: samorodki i drewnianą misę z wypłukanym złotym piaskiem. Tego dnia, 18 maja, w Bogocie obchodzono Dzień Muzeów i wiele z nich było bezpłatnych – na naszych biletach do Muzeum Złota widniała cena 0 COP.

Weszliśmy także do Muzeum Militarnego. Trochę szkoda, że na kolejne muzea nie starczyło nam już czasu.

Muzeum Militarne działa od 1982 roku i należy do kolumbijskich sił zbrojnych. Mieści się przy Calle 10, w budynku z krużgankami wokół dziedzińca, a wstęp jest bezpłatny. W salach są broń, mundury i makiety, a na dziedzińcu stoją m.in. śmigłowiec sił powietrznych z oznaczeniem FAC i łódź motorowa.

Wróć do spisu treści


La Candelaria i Plaza de Bolívar

Większość głównych atrakcji Bogoty znajduje się w historycznej dzielnicy La Candelaria, a jej centralnym punktem jest Plaza de Bolívar. Sporo się tam dzieje: grają muzycy, występują tancerze, a po placu przechadzają się tłumy spacerowiczów. Nad placem góruje katedra – zajrzeliśmy też do jej wnętrza.

Pośrodku placu stoi pomnik Simóna Bolívara dłuta Włocha Pietra Teneraniego, ustawiony w 1846 roku. Katedrę Prymasowską zbudowano w latach 1807–1823 według projektu zakonnika Domingo de Petrésa, a obok niej stoi mniejsza kaplica del Sagrario. Od południa plac zamyka kolumnada Kapitolu Narodowego – siedziby Kongresu Kolumbii, który budowano aż 78 lat, od 1848 do 1926 roku. Naprzeciw niego stoi Pałac Sprawiedliwości, a od zachodu – Palacio Liévano, siedziba burmistrza Bogoty.

Z okolic placu wiele ulic prowadzi prosto w stronę zielonych gór, które otaczają miasto. Na kamienicach powiewają kolumbijskie flagi, a w dole widać wieżowce.

Spacerując po La Candelarii, trafiliśmy też na kościół Nuestra Señora del Carmen w biało-czerwone pasy. Sąsiedni budynek utrzymano w podobnym stylu.

Wróć do spisu treści


Chorro de Quevedo i chicha

Warto przejść się też uliczkami w pobliżu Chorro de Quevedo – fontanny, obok której w 1538 roku założono miasto. Są bardzo kolorowe: ściany pokrywają murale i graffiti, a nad jedną z uliczek rozwieszono mnóstwo parasolek.

Trzeba się tu jednak przygotować na to, że co druga napotkana osoba będzie próbowała sprzedać nam chichę – słaby napój alkoholowy na bazie słodu kukurydzianego.

Wróć do spisu treści


Monserrate – najładniejszy widok na Bogotę

Najładniejszy widok na miasto rozciąga się z Monserrate – świętej góry o wysokości 3152 m n.p.m., na którą przybywają zarówno pielgrzymi, jak i wielu turystów. Na górę można wjechać kolejką linową; bilet w obie strony kosztował nas 29 000 COP (ok. 30 zł).

Na szczyt kursują dwie koleje: funikular, działający od 1929 roku, i kolejka linowa – od 1955 roku. Można też wejść pieszo: szlak ma ok. 2,4 km, 1605 stopni i 470 m przewyższenia. Na górze stoi biała bazylika Señor de Monserrate z figurą Chrystusa upadającego pod krzyżem (Señor Caído), do której przybywają pielgrzymi. Pierwszą kaplicę ukończono tu w 1657 roku, a obecny kościół zbudowano po trzęsieniu ziemi z 1917 roku i otwarto w 1920 roku.

Na szczycie stoi duży napis BOGOTA, a z tarasów widać miasto, które ciągnie się aż po horyzont. To był dobry koniec naszego jedynego dnia w stolicy.

Z Bogoty pojechaliśmy 300 km na zachód, do Salento, skąd wybraliśmy się do Valle de Cocora.

Wróć do spisu treści


Informacje praktyczne

  • Bogota w jeden dzień – przed południem spacer po centrum, potem Muzeum Złota, Plaza de Bolívar z katedrą, Muzeum Militarne, La Candelaria i Chorro de Quevedo, a pod wieczór Monserrate. Da się, ale na kolejne muzea czasu już zabrakło.
  • Muzea – wiele muzeów w Bogocie jest bezpłatnych; do Muzeum Złota też weszliśmy za darmo (maj 2024).
  • Monserrate – kolejka linowa w obie strony 29 000 COP (ok. 30 zł, maj 2024), szczyt ma 3152 m n.p.m. Najładniejsza panorama Bogoty.
  • Pogoda – Bogota leży ponad 2600 m n.p.m.; w maju 2024 roku za dnia było najwyżej 18°C, a wieczorem 13°C. Warto mieć ze sobą coś ciepłego.
  • Chorro de Quevedo – w okolicznych uliczkach co chwilę ktoś próbuje sprzedać chichę.
  • Ceny – podaję je w pesos kolumbijskich z przelicznikiem z maja 2024 roku (1000 COP to wtedy ok. 1 zł). Więcej o pieniądzach w Kolumbii piszę we wpisie o Kartagenie.
  • Stan na 2026 rok: Muzeum Złota – bilet dla obcokrajowców 21 000 COP, w niedziele wstęp wolny; czynne wt.–sob. 9:00–19:00, w niedziele i święta 10:00–17:00, w poniedziałki zamknięte. Kolejki na Monserrate – 35 000 COP w obie strony od poniedziałku do soboty i 21 000 COP w niedziele; szlak pieszy jest bezpłatny, wejście w godz. 5:00–13:00, we wtorki zamknięty. Muzeum Militarne – wstęp wolny, od wtorku do niedzieli do 16:00.

Wróć do spisu treści


Podsumowanie

Jeden dzień na Bogotę to oczywiście za mało – zwłaszcza że bezpłatnych muzeów jest tu znacznie więcej, niż zdążyliśmy zobaczyć. Mimo to Muzeum Złota, kolorowa La Candelaria i widok z Monserrate dały nam dobre pojęcie o stolicy Kolumbii. Po tygodniach upałów chłodna Bogota była też przyjemną odmianą. Następnego dnia czekały nas już najwyższe palmy świata w Valle de Cocora.

Wróć do spisu treści


Spodobał Ci się artykuł?

Zostań ze mną w podróży – obserwuj mnie tam, gdzie lubisz najbardziej.

Zostaw komentarz

Udostępnij ten wpis

XWhatsApp