Przejdź do treści Przejdź do panelu bocznego Przejdź do stopki
Miejsce: Ameryka Środkowa  GwatemalaRok podróży: 2023~5 min czytania

Po Tikál pojechaliśmy na południe, do niewielkiej miejscowości Lanquín, do której dotarliśmy wieczorem 22 grudnia 2023 roku. Sama w sobie nie ma wiele do zaoferowania, ale kilkanaście kilometrów dalej leży jedno z najbardziej znanych miejsc w Gwatemali – pomnik przyrody Semuc Champey: kaskada wapiennych basenów z turkusową wodą, pod którymi płynie rzeka Cahabón. Zwiedzaliśmy go 23 grudnia, tuż przed świętami.

Interaktywny Spis Treści

  1. Lanquín
  2. Na pace pickupa do Semuc Champey
  3. Punkt widokowy nad basenami
  4. Kąpiel w turkusowych basenach
  5. Informacje praktyczne

Lanquín

Z Flores do Lanquín jedzie się prawie cały dzień. Przed 10:00 byliśmy na przeprawie przez rzekę La Pasión w Sayaxché – nie ma tam mostu, więc samochody i ciężarówki przewożą na drugi brzeg płaskie promy (budowę mostu wznowiono dopiero w 2025 roku). Dalej droga prowadzi na południe przez departament Alta Verapaz – na drogowskazie przy szosie CA-14 zostawało jeszcze 129 km do Cobán i 343 km do stolicy. Po południu minęliśmy Cobán, a do Lanquín dotarliśmy po 17:00.

W Lanquín nie ma co zwiedzać – jest targ i kilka kościołów, a główną ulicą co chwilę przejeżdżają pickupy wożące ludzi do Semuc Champey i okolicznych wiosek. To dobra baza wypadowa do Semuc Champey.

Lanquín leży w dolinie, na wysokości ok. 380 m n.p.m. Według spisu z 2002 roku gminę zamieszkiwało ok. 16,5 tys. osób, z czego 95% to Majowie Q’eqchi’. Miejscowość założyli dominikanie około 1540 roku. Kawałek od centrum, na tarasie z balustradą, stoi biały kościółek. Ok. 1 km od miasteczka zaczyna się park narodowy Grutas de Lanquín – system jaskiń, z których o zmierzchu wylatują tysiące nietoperzy.

Wróć do spisu treści


Na pace pickupa do Semuc Champey

Jak zwykle, choć nie zawsze, wybraliśmy się na własną rękę. Z miasteczka regularnie jeżdżą pickupy, które za 25 GTQ (ok. 12 zł) w jedną stronę zawiozą na miejsce. Droga jest ciekawa – nierówna i kręta, przez zieloną dolinę. W tamtą stronę mieliśmy miejsce w kabinie, a z powrotem jechaliśmy na stojąco na pace, trzymając się barierki i łapiąc równowagę na każdym zakręcie. Zmokliśmy, ale mogliśmy poczuć się jak miejscowi.

Semuc Champey leży ok. 11 km na południe od Lanquín, a droga biegnie doliną rzeki Cahabón, tego ranka zasnutą chmurami. Nazwa w języku q’eqchi’ oznacza „miejsce, gdzie rzeka chowa się pod ziemię”. W 2005 roku obszar ogłoszono pomnikiem przyrody (Monumento Natural), a zarządza nim państwowa rada obszarów chronionych CONAP. Tablicę powitalną przy wjeździe turyści oblepili naklejkami z całego świata.

Wróć do spisu treści


Punkt widokowy nad basenami

Wejście do Semuc Champey kosztowało 50 GTQ (ok. 25 zł). Zaraz za kasą zaczyna się dżungla. Najpierw poszliśmy ścieżką na punkt widokowy (mirador), z którego pięknie widać turkusowe baseny w dolinie rzeki. Przy schodach na szlaku miejscowe kobiety sprzedają kokosy. Na samym punkcie widokowym grupy okazały się ważniejsze od indywidualnych turystów: ochroniarz praktycznie nas przeganiał, bo zaraz miała przyjść kolejna grupa – i tak grupa po grupie.

Na punkt widokowy prowadzą kamienne i drewniane schody oraz kładki przez wilgotny las – podejście jest strome, a stopnie we mgle były mokre. Według mapy przy wejściu to najwyżej położony mirador, z którego widać całe ok. 350 m basenów. Na tablicy CONAP zaleca się zabrać strój kąpielowy i buty do wody, wygodne obuwie, wodę, krem z filtrem i środek na komary.

Wróć do spisu treści


Kąpiel w turkusowych basenach

Po zejściu z punktu widokowego można się wykąpać. Baseny są dość głębokie – można w nich pływać, a nawet do nich skakać. Woda jest trochę chłodna, ale zdecydowanie warto. Baseny leżą na różnej wysokości i przelewają się jeden w drugi, tworząc małe wodospady, a pod nimi płynie rzeka Cahabón.

Baseny leżą na naturalnym moście z wapienia, długim na ok. 300 m. Rzeka Cahabón wpada pod niego w miejscu zwanym El Sumidero, płynie podziemnym korytarzem i wypływa dopiero za basenami. Baseny zasila czysta woda ze źródeł – dlatego mają turkusowy kolor, a rzeka obok jest rwąca i spieniona. Do Sumidero prowadzi ścieżka oznaczona drogowskazem.

Jest dość turystycznie – przychodzi sporo grup z przewodnikiem, więc najlepiej przyjść z samego rana, bo później trudno o zdjęcie bez tłumu. Pętla, którą przeszliśmy, miała ponad 3 kilometry. W okolicy są też jaskinie, ale je sobie odpuściliśmy.

W Wigilię pojechaliśmy do Antigua Guatemala, gdzie zostaliśmy ponad miesiąc na kursie hiszpańskiego; o tym, jak wyglądały tam święta, piszę we wpisie Boże Narodzenie w Ameryce Łacińskiej.

Do Antigui jechaliśmy shuttle busem firmy Coban Travels, zarezerwowanym przez internet: odjazd o 8:00 spod stacji benzynowej Puma w Lanquín, przyjazd na Parque Central w Antigui. Bagaże jadą na dachu. Po drodze przejeżdża się przez Cobán – stolicę departamentu Alta Verapaz, regionu kawy i kardamonu. Alta Verapaz daje ok. 70% gwatemalskich zbiorów tej przyprawy, a Gwatemala jest jej największym eksporterem na świecie.

Wróć do spisu treści


Informacje praktyczne

  • Pickup z Lanquín – 25 GTQ (ok. 12 zł) za osobę w jedną stronę (grudzień 2023); odjeżdżają regularnie z centrum miasteczka.
  • Bilet wstępu – 50 GTQ (ok. 25 zł).
  • Pora – najlepiej rano, zanim przyjadą zorganizowane wycieczki.
Miniatura filmu: Semuc Champey – turkusowe baseny w dżungli i miasteczko Lanquin w Gwatemali4:59
Film: Semuc Champey – turkusowe baseny w dżungli i miasteczko Lanquin w Gwatemali

Wróć do spisu treści


Galeria zdjęć

Spodobał Ci się artykuł?

Zostań ze mną w podróży – obserwuj mnie tam, gdzie lubisz najbardziej.

Zostaw komentarz

Udostępnij ten wpis

XWhatsApp