
Po Tikál pojechaliśmy na południe, do niewielkiej miejscowości Lanquín, do której dotarliśmy wieczorem 22 grudnia 2023 roku. Sama w sobie nie ma wiele do zaoferowania, ale kilkanaście kilometrów dalej leży jedno z najbardziej znanych miejsc w Gwatemali – pomnik przyrody Semuc Champey: kaskada wapiennych basenów z turkusową wodą, pod którymi płynie rzeka Cahabón. Zwiedzaliśmy go 23 grudnia, tuż przed świętami.
Interaktywny Spis Treści
- Lanquín
- Na pace pickupa do Semuc Champey
- Punkt widokowy nad basenami
- Kąpiel w turkusowych basenach
- Informacje praktyczne
Lanquín
Z Flores do Lanquín jedzie się prawie cały dzień. Przed 10:00 byliśmy na przeprawie przez rzekę La Pasión w Sayaxché – nie ma tam mostu, więc samochody i ciężarówki przewożą na drugi brzeg płaskie promy (budowę mostu wznowiono dopiero w 2025 roku). Dalej droga prowadzi na południe przez departament Alta Verapaz – na drogowskazie przy szosie CA-14 zostawało jeszcze 129 km do Cobán i 343 km do stolicy. Po południu minęliśmy Cobán, a do Lanquín dotarliśmy po 17:00.
W Lanquín nie ma co zwiedzać – jest targ i kilka kościołów, a główną ulicą co chwilę przejeżdżają pickupy wożące ludzi do Semuc Champey i okolicznych wiosek. To dobra baza wypadowa do Semuc Champey.

Lanquín leży w dolinie, na wysokości ok. 380 m n.p.m. Według spisu z 2002 roku gminę zamieszkiwało ok. 16,5 tys. osób, z czego 95% to Majowie Q’eqchi’. Miejscowość założyli dominikanie około 1540 roku. Kawałek od centrum, na tarasie z balustradą, stoi biały kościółek. Ok. 1 km od miasteczka zaczyna się park narodowy Grutas de Lanquín – system jaskiń, z których o zmierzchu wylatują tysiące nietoperzy.
Na pace pickupa do Semuc Champey
Jak zwykle, choć nie zawsze, wybraliśmy się na własną rękę. Z miasteczka regularnie jeżdżą pickupy, które za 25 GTQ (ok. 12 zł) w jedną stronę zawiozą na miejsce. Droga jest ciekawa – nierówna i kręta, przez zieloną dolinę. W tamtą stronę mieliśmy miejsce w kabinie, a z powrotem jechaliśmy na stojąco na pace, trzymając się barierki i łapiąc równowagę na każdym zakręcie. Zmokliśmy, ale mogliśmy poczuć się jak miejscowi.

Semuc Champey leży ok. 11 km na południe od Lanquín, a droga biegnie doliną rzeki Cahabón, tego ranka zasnutą chmurami. Nazwa w języku q’eqchi’ oznacza „miejsce, gdzie rzeka chowa się pod ziemię”. W 2005 roku obszar ogłoszono pomnikiem przyrody (Monumento Natural), a zarządza nim państwowa rada obszarów chronionych CONAP. Tablicę powitalną przy wjeździe turyści oblepili naklejkami z całego świata.
Punkt widokowy nad basenami
Wejście do Semuc Champey kosztowało 50 GTQ (ok. 25 zł). Zaraz za kasą zaczyna się dżungla. Najpierw poszliśmy ścieżką na punkt widokowy (mirador), z którego pięknie widać turkusowe baseny w dolinie rzeki. Przy schodach na szlaku miejscowe kobiety sprzedają kokosy. Na samym punkcie widokowym grupy okazały się ważniejsze od indywidualnych turystów: ochroniarz praktycznie nas przeganiał, bo zaraz miała przyjść kolejna grupa – i tak grupa po grupie.

Na punkt widokowy prowadzą kamienne i drewniane schody oraz kładki przez wilgotny las – podejście jest strome, a stopnie we mgle były mokre. Według mapy przy wejściu to najwyżej położony mirador, z którego widać całe ok. 350 m basenów. Na tablicy CONAP zaleca się zabrać strój kąpielowy i buty do wody, wygodne obuwie, wodę, krem z filtrem i środek na komary.

Kąpiel w turkusowych basenach
Po zejściu z punktu widokowego można się wykąpać. Baseny są dość głębokie – można w nich pływać, a nawet do nich skakać. Woda jest trochę chłodna, ale zdecydowanie warto. Baseny leżą na różnej wysokości i przelewają się jeden w drugi, tworząc małe wodospady, a pod nimi płynie rzeka Cahabón.


Baseny leżą na naturalnym moście z wapienia, długim na ok. 300 m. Rzeka Cahabón wpada pod niego w miejscu zwanym El Sumidero, płynie podziemnym korytarzem i wypływa dopiero za basenami. Baseny zasila czysta woda ze źródeł – dlatego mają turkusowy kolor, a rzeka obok jest rwąca i spieniona. Do Sumidero prowadzi ścieżka oznaczona drogowskazem.
Jest dość turystycznie – przychodzi sporo grup z przewodnikiem, więc najlepiej przyjść z samego rana, bo później trudno o zdjęcie bez tłumu. Pętla, którą przeszliśmy, miała ponad 3 kilometry. W okolicy są też jaskinie, ale je sobie odpuściliśmy.
W Wigilię pojechaliśmy do Antigua Guatemala, gdzie zostaliśmy ponad miesiąc na kursie hiszpańskiego; o tym, jak wyglądały tam święta, piszę we wpisie Boże Narodzenie w Ameryce Łacińskiej.
Do Antigui jechaliśmy shuttle busem firmy Coban Travels, zarezerwowanym przez internet: odjazd o 8:00 spod stacji benzynowej Puma w Lanquín, przyjazd na Parque Central w Antigui. Bagaże jadą na dachu. Po drodze przejeżdża się przez Cobán – stolicę departamentu Alta Verapaz, regionu kawy i kardamonu. Alta Verapaz daje ok. 70% gwatemalskich zbiorów tej przyprawy, a Gwatemala jest jej największym eksporterem na świecie.
Informacje praktyczne
- Pickup z Lanquín – 25 GTQ (ok. 12 zł) za osobę w jedną stronę (grudzień 2023); odjeżdżają regularnie z centrum miasteczka.
- Bilet wstępu – 50 GTQ (ok. 25 zł).
- Pora – najlepiej rano, zanim przyjadą zorganizowane wycieczki.
4:59

























