
Do muzeum figur woskowych Madame Tussauds w Berlinie wybraliśmy się we wrześniu 2019 roku, kiedy odwiedzili nas Michał i Patrycja. Tego samego dnia zobaczyliśmy też historię miasta na makietach Little BIG City – piszę o niej we wpisie Berlin: śladami Muru Berlińskiego.
Pierwsze muzeum założyła w XIX wieku w Londynie sama Marie Tussaud i to londyńskie jest oczywiście znacznie większe. Berlińskie i tak zrobiło na nas duże wrażenie – oceniam je znacznie powyżej moich oczekiwań. Przechodzi się kolejno przez sale z wiernymi podobiznami polityków, pisarzy, kompozytorów, naukowców, sportowców oraz gwiazd filmu i telewizji, a na koniec przez wystawę poświęconą Gwiezdnym Wojnom. Do większości figur można podejść, stanąć obok i zrobić sobie zdjęcie – i właśnie to jest tu największą frajdą.
Interaktywny Spis Treści
- Politycy – od Ulbrichta do Obamy
- Kompozytorzy, pisarze i naukowcy
- Gwiazdy muzyki, filmu i telewizji
- Piłkarze
- Wystawa Gwiezdnych Wojen
- Czy warto?
- Informacje praktyczne
Politycy – od Ulbrichta do Obamy
Najciekawsza była dla nas sala polityków, bo wiele z tych postaci wiąże się z historią podzielonego Berlina. Walter Ulbricht, przywódca NRD, stoi na tle mapy Niemiec podzielonych po wojnie na strefy okupacyjne. W czerwcu 1961 roku zapewniał, że „nikt nie ma zamiaru budować muru” – dwa miesiące później w Berlinie stanął Mur.

Jego następca, Erich Honecker, siedzi przy biurku z telefonem – można zająć miejsce naprzeciwko i „zadzwonić”. Honecker rządził NRD aż do jesieni 1989 roku; jego „braterski pocałunek” z Breżniewem zobaczycie na murach East Side Gallery.

Obok stoi Michaił Gorbaczow, przywódca ZSRR w czasie, gdy upadał Mur Berliński.

Z amerykańskich prezydentów jest m.in. John F. Kennedy, który w 1963 roku powiedział w Berlinie Zachodnim słynne „Ich bin ein Berliner”, oraz Ronald Reagan – to on w 1987 roku przy Bramie Brandenburskiej wzywał: „Panie Gorbaczow, niech pan zburzy ten mur!”. Reagan stoi obok Baracka Obamy, a kawałek dalej – Donald Trump.



Z niemieckich polityków jest m.in. Joachim Gauck, prezydent Niemiec w latach 2012–2017, przy mównicy z orłem federalnym. Polski akcent to figura papieża Jana Pawła II na tle witrażu z gołębiami.


W tej samej części stoi David Hasselhoff – na podnośniku, w kurtce z migającymi światełkami. Tak wystąpił w sylwestra 1989 roku przy Murze Berlińskim, kilka tygodni po tym, jak zaczęto go rozbierać: z kosza dźwigu śpiewał razem z tłumem „Looking for Freedom”. Ta piosenka – cover utworu Marca Seaberga z 1978 roku – była wtedy przez osiem tygodni numerem jeden w RFN. Obok wisi mapa Niemiec w barwach flagi, którą nożyczki rozcinają wzdłuż dawnej granicy.
Kompozytorzy, pisarze i naukowcy
W salach poświęconych kulturze stoją niemieccy kompozytorzy – Johann Sebastian Bach w barokowym wnętrzu i Ludwig van Beethoven z kartką nut – a także William Szekspir, oczywiście z czaszką w ręku, jak w „Hamlecie”.

Nauki reprezentują Zygmunt Freud, który „przyjmuje” w gabinecie z kozetką, i Albert Einstein przy tablicy pełnej wzorów.
Gwiazdy muzyki, filmu i telewizji
Z muzyków i aktorów są m.in. Michael Jackson w błyszczącej marynarce, Will Smith, na którego kanapie można się rozsiąść, oraz niemiecki piosenkarz Wincent Weiss z mikrofonem.

Dwie postacie łączy berlińska dzielnica Schöneberg. Marlene Dietrich urodziła się tam w 1901 roku; światową sławę przyniósł jej film „Błękitny anioł”, potem została gwiazdą Hollywood, a w czasie II wojny światowej publicznie sprzeciwiała się nazistom i występowała dla żołnierzy amerykańskich. David Bowie mieszkał w Schönebergu w latach 1976–1978, przy Hauptstraße 155, razem z Iggym Popem. W studiu Hansa w Kreuzbergu, ok. 200 m od Muru, nagrał m.in. piosenkę „Heroes”, którą burmistrz Berlina nazwał „ukrytym hymnem” miasta. Od 2016 roku na tamtym domu wisi tablica pamiątkowa.
Marilyn Monroe stoi w białej sukience z filmu „Słomiany wdowiec” – to jedna z najbardziej znanych scen w historii kina. Fani Spielberga znajdą tu też E.T. na rowerze na tle księżyca.


Sporo jest postaci znanych głównie Niemcom. W studiu teleturnieju „Wer wird Millionär?” – niemieckiej wersji „Milionerów” – czeka prowadzący Günther Jauch i można usiąść na fotelu uczestnika. Jest też Horst Schlämmer, komediowa postać grana przez Hapego Kerkelinga – „zastępca redaktora naczelnego” gazety „Grevenbroicher Tagblatt”.


Z NRD i Honeckerem wiąże się też Udo Lindenberg. W piosence „Sonderzug nach Pankow” z 1983 roku, na melodię „Chattanooga Choo Choo”, wyśmiewał Honeckera jako sztywnego funkcjonariusza, który po kryjomu słucha zachodniego rocka. 25 października 1983 roku zagrał w Pałacu Republiki w Berlinie Wschodnim – na prośbę władz NRD bez tej piosenki – a zapowiadaną trasę po NRD w 1984 roku odwołano. W 1987 roku wysłał Honeckerowi skórzaną kurtkę, a ten odwdzięczył się szałamają, na której grał w młodości.
Piłkarze
Kibice piłki nożnej znajdą tu Lionela Messiego i Cristiano Ronaldo, a z Niemców – bramkarzy Manuela Neuera i Olivera Kahna oraz mistrzów świata Franza Beckenbauera i Jürgena Klinsmanna.

Wystawa Gwiezdnych Wojen
Wisienką na torcie była wystawa poświęcona Gwiezdnym Wojnom – sceny z filmów w naturalnej wielkości, z dekoracjami i światłem. Spotkamy tu Dartha Vadera w otoczeniu szturmowców, Hana Solo i księżniczkę Leię, mistrza Yodę, roboty R2-D2 i C-3PO oraz pojedynek Obi-Wana Kenobiego z Darthem Maulem.



Czy warto?
Moim zdaniem tak – zwłaszcza w kilka osób, bo połowa zabawy to pozowanie do zdjęć z figurami. Wiele z nich wygląda jak żywe, a scenografia sal (biuro Honeckera, gabinet Freuda, studio „Milionerów”, plany Gwiezdnych Wojen) sprawia, że to coś więcej niż rząd figur pod ścianą. Najbardziej podobały nam się politycy związani z historią Berlina i wystawa Gwiezdnych Wojen. Kto był już w Londynie, zobaczy tu mniejsze muzeum, ale z wieloma postaciami związanymi z Niemcami i Berlinem.
Londyńskie muzeum ma długą historię. Marie Tussaud (z domu Grosholtz) urodziła się w 1761 roku w Strasburgu, a modelowania w wosku nauczyła się u lekarza Philippe’a Curtiusa. W czasie rewolucji francuskiej robiła podobizny jej ofiar i sama spędziła trzy miesiące w więzieniu. W 1802 roku przyjechała do Londynu, przez kolejne 33 lata jeździła z wystawą objazdową, a w 1835 roku otworzyła stałą ekspozycję przy Baker Street. Filia w Berlinie działa od 2008 roku i według muzeum w 2023 roku pokazywała ponad 120 postaci.
Przy figurze aktora Matthiasa Schweighöfera, odsłoniętej w Berlinie w 2023 roku, ponad 20 artystów pracowało pół roku – łącznie ok. 3000 godzin. Na sesji, która trwa trzy–cztery godziny, robi się ponad 250 pomiarów i zdjęcia z każdej strony. Z ok. 150 kg gliny lepi się model, a do gipsowej formy głowy wlewa się wosk o temperaturze 77°C – mieszankę wosku pszczelego, japońskiego i tajnego składnika. Ok. 500 g prawdziwych ludzkich włosów wbija się igłą pojedynczo, a praca nad samymi włosami zajmuje ok. 140 godzin. A Elvis Presley stoi w mundurze, bo w latach 1958–1960 służył w armii USA w Niemczech Zachodnich – w koszarach Ray Barracks we Friedbergu w Hesji – i mieszkał w pobliskim Bad Nauheim.
Informacje praktyczne
- Gdzie – Unter den Linden 74, kilka kroków od Bramy Brandenburskiej; najbliżej stacja S-Bahn i metra Brandenburger Tor.
- Bilety i godziny otwarcia – aktualne ceny i godziny najlepiej sprawdzić na oficjalnej stronie muzeum, bo zmieniają się w zależności od dnia i sezonu.
- Ceny i godziny w 2026 roku – bilet online od 22 € (z wybraną godziną wejścia), w kasie 29,50 €; w listopadzie 2026 muzeum jest czynne 10:00–18:00, ostatnie wejście o 17:00 (madametussauds.com/berlin).
- Zdjęcia – fotografowanie jest dozwolone, a przy wielu figurach są rekwizyty i dekoracje do zdjęć.
- Co w okolicy – Brama Brandenburska i Reichstag; jesienią warto trafić na Festival of Lights, kiedy Bramę i inne budynki oświetlają kolorowe projekcje. Historię miasta pokazuję we wpisie o Murze Berlińskim.


























