
Yellowstone to najstarszy park narodowy na świecie (założony w 1872 roku) i jeden z najbardziej znanych. Leży na superwulkanie – pod parkiem znajduje się kaldera o wymiarach ok. 48 × 72 km, a ciepło z wnętrza Ziemi zasila tysiące gejzerów, gorących źródeł i błotnych kociołków. Był w naszych planach od dawna, ale podczas miesięcznej podróży po USA był za daleko od innych miejsc. Życie potoczyło się jednak tak, że w ramach Work & Travel pracowaliśmy w sąsiednim Parku Narodowym Grand Teton – i w sobotę 8 września 2018 roku, razem z Damianem, poznanym w Yosemite, pojechaliśmy na długo wyczekiwaną jednodniową wycieczkę autobusem do Yellowstone. Była to jedna z atrakcji, które pracodawca zapewniał pracownikom – mieliśmy na nią 100% zniżki.
Interaktywny Spis Treści
- Trasa w jeden dzień
- Old Faithful i Upper Geyser Basin
- Grand Prismatic Spring i Midway Geyser Basin
- Wielki Kanion Yellowstone – Upper i Lower Falls
- Mud Volcano i bizony w Hayden Valley
- Informacje praktyczne
Trasa w jeden dzień

Wycieczka obejmowała najpopularniejsze miejsca w parku: Old Faithful, Grand Prismatic Spring, szlak Fountain Paint Pot, Wielki Kanion Yellowstone z wodospadami Upper i Lower Falls oraz Mud Volcano i Dragon’s Mouth Spring. Z Colter Bay w Grand Teton, przez Jackson Lake Lodge, Old Faithful, Grand Prismatic i Upper Falls z powrotem, przejechaliśmy w sumie ok. 290 km. Niestety mając niecały dzień, nie dało się zobaczyć wszystkiego – zabrakło czasu m.in. na tarasy Mammoth Hot Springs na północy parku. Na Yellowstone warto przeznaczyć co najmniej 2–3 dni.
Park ma 8983 km² – ok. 96% leży w Wyomingu, reszta w Montanie i Idaho – a w 2025 roku odwiedziło go ok. 4,8 mln osób. Kaldera powstała ok. 631 tys. lat temu w trzeciej wielkiej erupcji superwulkanu (poprzednie miały miejsce ok. 2,1 i 1,3 mln lat temu). Pod parkiem notuje się co roku 1000–2000 mierzalnych trzęsień ziemi, ale Obserwatorium Wulkanologiczne Yellowstone nie widzi oznak zbliżającej się wielkiej erupcji.
Old Faithful i Upper Geyser Basin

Old Faithful to najsłynniejszy gejzer świata – „stary wierny” wybucha mniej więcej co 90 minut, a park podaje prognozowaną godzinę kolejnej erupcji w centrum dla zwiedzających i w aplikacji. Wokół stożka są ławki i kładki, więc wystarczy przyjść kilkanaście minut wcześniej i poczekać. Erupcja trwa kilka minut, a słup wody i pary sięga kilkudziesięciu metrów.
Gejzer nazwała w 1870 roku ekspedycja Washburna, Langforda i Doane’a – był pierwszym nazwanym gejzerem w parku. Odstęp między erupcjami wynosi średnio ok. 92 minuty, ale zależy od długości poprzedniego wybuchu: po trwającym krócej niż 2,5 minuty następny przychodzi po ok. 65 minutach, po dłuższym – po ok. 91. Jedna erupcja wyrzuca od 14 do 32 tys. litrów wody na wysokość 32–56 m.


W Yellowstone jest ponad 10 000 zjawisk hydrotermalnych, w tym ponad 500 gejzerów – więcej niż gdziekolwiek indziej na Ziemi. Gejzer to gorące źródło, którego kanał zwęża się tuż pod powierzchnią: woda nie może swobodnie krążyć, aż ciśnienie wypchnie ją na zewnątrz. Każda erupcja zostawia cienką warstwę krzemionki, z której rosną stożki – wiele z nich ma kilkaset lat.
Grand Prismatic Spring i Midway Geyser Basin

Grand Prismatic Spring to największe gorące źródło w Stanach Zjednoczonych, znane z niesamowitych kolorów: błękitnego środka i pomarańczowo-żółtych brzegów, które tworzą żyjące w gorącej wodzie bakterie. Z kładek nad źródłem często widać głównie parę – najlepszy widok z góry jest z punktu widokowego przy szlaku Fairy Falls. Tuż obok parują krater Excelsior Geyser i strumienie gorącej wody spływające do rzeki Firehole.



Grand Prismatic Spring ma ok. 110 m średnicy i 50 m głębokości, a woda ma w nim ok. 70°C. To trzecie co do wielkości gorące źródło na świecie; nazwę nadali mu w 1871 roku geolodzy z ekspedycji Haydena. Kolory układają się w pasy, bo każdy rodzaj żyjących tu termofilów znosi tylko określony zakres temperatur – tam, gdzie woda stygnie, jedne zastępują drugie. Głęboki błękit środka to naturalny kolor wody tam, gdzie jest najgłębsza i nie ma w niej mikroorganizmów. Sąsiedni Excelsior Geyser zrzuca do rzeki Firehole ponad 15 tys. litrów wody na minutę.
Po drodze przeszliśmy też krótki szlak Fountain Paint Pot w Lower Geyser Basin – kładkami między bulgoczącymi błotnymi kociołkami, gejzerami i gorącymi źródłami. Wszędzie obowiązuje jedna zasada: z kładek się nie schodzi, bo skorupa przy źródłach jest cienka, a woda – wrząca.
Błotne kociołki to kwaśne źródła z niewielką ilością wody: para z głębi podgrzewa wodę deszczową zebraną w płytkim zagłębieniu, a kwas rozpuszcza otaczającą skałę. Charakterystyczny zapach zgniłych jaj daje siarkowodór. Od barw minerałów kociołki nazywa się „paint pots” – róże, beże i szarości Fountain Paint Pot to tlenki żelaza.

Wielki Kanion Yellowstone – Upper i Lower Falls

Zupełnie inny Yellowstone czeka w Wielkim Kanionie Yellowstone – wąwozie z żółto-pomarańczowymi ścianami, od których park wziął nazwę. Rzeka Yellowstone spada tu dwoma wodospadami: Upper Falls (ok. 33 m) i Lower Falls (ok. 94 m) – ten drugi jest prawie dwa razy wyższy od Niagary. Najlepsze widoki są z punktów Artist Point i Lookout Point oraz ze ścieżek wzdłuż krawędzi kanionu.


Kanion ma ok. 32 km długości i 240–370 m głębokości. Żółte, pomarańczowe i różowe barwy ścian to efekt przeobrażenia ryolitu przez gorące wody – utleniają się w nim związki żelaza, więc kanion dosłownie „rdzewieje”. Sam wąwóz wyżłobiła rzeka Yellowstone, prawdopodobnie przy udziale gwałtownych powodzi po roztopieniu lodowych tam ok. 14–18 tys. lat temu.


Mud Volcano i bizony w Hayden Valley

Ostatnim przystankiem był teren Mud Volcano z bulgoczącymi błotnymi źródłami i grotą Dragon’s Mouth Spring, z której z hukiem wydobywa się para – czuć tu też charakterystyczny zapach siarkowodoru. Po drodze, w dolinie Hayden Valley, widzieliśmy stada bizonów – w Yellowstone żyje ich kilka tysięcy i często pasą się tuż przy drodze.

Yellowstone to jedyne miejsce w USA, gdzie bizony żyją nieprzerwanie od czasów prehistorycznych. W 1902 roku kłusownicy przetrzebili tutejsze stado do ok. dwóch tuzinów zwierząt, a w 2025 roku park liczył już blisko 5300 bizonów. Byki ważą do ok. 900 kg, a mimo to potrafią biec z prędkością ok. 48 km/h.
Informacje praktyczne
- Dojazd – z Grand Teton do południowego wjazdu do parku jest niecałe 60 km; z Jackson i lotniska Jackson Hole ok. 100 km. Wycieczki autobusowe po Yellowstone organizują firmy z Jackson i z miejscowości przy parku. My pojechaliśmy na wycieczkę od pracodawcy z Grand Teton – pracownicy mieli na nią 100% zniżki.
- Wstęp – bilet na 7 dni dla samochodu albo roczny karnet America the Beautiful. Od 2026 roku turyści spoza USA płacą w Yellowstone dodatkowe 100 USD od osoby albo kupują karnet roczny dla nierezydentów za 250 USD – aktualnie na nps.gov/yell.
- Bezpieczeństwo – w strefach gorących źródeł chodzimy tylko po kładkach i szlakach. Od bizonów i łosi trzymamy co najmniej 25 m odstępu, a od niedźwiedzi i wilków – 100 m.
- Ile czasu – jeden dzień wystarczy na „najważniejsze punkty” południowej i środkowej części parku; na północ (Mammoth Hot Springs, Lamar Valley) warto doliczyć co najmniej drugi dzień.
- Sezon i ceny (stan na 2026 rok) – standardowy bilet wstępu kosztuje 20–35 USD, a wjeżdżając od południa przez Grand Teton, płaci się osobno za oba parki. Większość dróg w parku nie jest otwarta przez cały rok, a od początku listopada do końca kwietnia działa niewiele usług – stan dróg warto sprawdzić przed wyjazdem.




















