
Las Vegas nie było głównym celem naszej miesięcznej podróży po USA – leżało po prostu po drodze między parkami narodowymi Utah a Zion, więc szkoda było nie zajechać. Spędziliśmy tu dwie noce (6–7 października 2018), a w drodze dalej zatrzymaliśmy się przy Zaporze Hoovera na granicy Nevady i Arizony. Całą trasę podróży opisuję w planie zwiedzania USA w 30 dni.
Interaktywny Spis Treści
- Las Vegas nocą
- Egipt, Nowy Jork, Wenecja i Paryż w jednym mieście
- Zapora Hoovera
- Opuszczony motel
- Informacje praktyczne
Las Vegas nocą
Do Las Vegas przyjechaliśmy 6 października, prosto z Parku Narodowego Bryce Canyon – to 423 km drogi. Zwiedzaliśmy głównie nocą – wtedy to miasto zaczyna żyć. Przez całą noc na ulicach było mnóstwo ludzi, którzy bez powodu potrafili zaczepić i zagadać (w pozytywnym sensie). Na pierwszy rzut oka widać, po co większość z nich tu przyjeżdża – żeby się zabawić. Mnóstwo kasyn, przepychu, świateł i alkoholu; automaty do gry stoją wszędzie, nawet w barach z fast foodem.

Na zdjęciu powyżej – jezioro przed hotelem Bellagio, na którym odbywają się pokazy fontann: ponad 1200 dysz wyrzuca wodę w rytm muzyki i świateł. Oglądanie jest bezpłatne – wystarczy stanąć przy balustradzie od strony Stripu. Po południu pokazy zaczynają się co 30 minut, a od 20:00 do północy – co 15 minut.
Większość atrakcji leży wzdłuż głównej ulicy – Las Vegas Strip. Hotele-kasyna konkurują tu ze sobą rozmachem, a wiele z nich zbudowano jako repliki słynnych miejsc z całego świata. Dla nas były to dwie noce odpoczynku od gonitwy po parkach narodowych – i zarazem jedyne noclegi w hotelu podczas całej miesięcznej podróży (w przyzwoitej cenie).
Ciekawostka: Strip formalnie wcale nie leży w Las Vegas. Ok. 6,8 km bulwaru między Sahara Avenue a Russell Road należy do miejscowości Paradise i Winchester, które nie mają praw miejskich – w 1950 roku właściciele kasyn nie dopuścili do przyłączenia Stripu do miasta, które liczyło na wyższe wpływy z podatków.
Egipt, Nowy Jork, Wenecja i Paryż w jednym mieście
Nam najbardziej podobały się właśnie odwzorowane budowle z innych miejsc świata. W części „egipskiej” stoi hotel Luxor w kształcie piramidy, z wielkim sfinksem przed wejściem i snopem światła bijącym nocą ze szczytu w niebo.


Piramida hotelu Luxor ma 30 pięter (ok. 107 m), a z jej szczytu bije w niebo Luxor Sky Beam – reklamowany jako najsilniejszy snop światła na świecie. Przed wejściem stoi obelisk, a do piramidy prowadzi aleja z posągami sfinksów.
Kilka kroków dalej jest Nowy Jork – hotel New York-New York z repliką Statui Wolności i nowojorskich wieżowców, a obok średniowieczny zamek hotelu Excalibur.


W hotelu The Venetian odtworzono Wenecję – z mostami, kanałami i placem jak z prawdziwego miasta.

Paryż reprezentuje hotel Paris z repliką wieży Eiffla. Naprzeciwko, przed hotelem Bellagio, rozciąga się jezioro z pokazami fontann – z jego brzegu widać nocą pół Stripu.

Przed hotelem Paris oprócz wieży Eiffla stoi też kopia Łuku Triumfalnego. Na skrzyżowaniu Stripu z Tropicana Avenue wita z kolei złoty lew hotelu MGM Grand.
Dwie noce w Las Vegas to według nas w zupełności wystarczająco – już pierwszego wieczoru ogłosiliśmy na Facebooku początek naszego „Kac Vegas”. Kolejność zwiedzania ustaliliśmy pod Karolinę, która 8 października wracała do Polski – dlatego Las Vegas odwiedziliśmy przed Parkiem Narodowym Zion, a nie po nim.
Zapora Hoovera

8 października wyruszyliśmy z Las Vegas w stronę Parku Narodowego Zion, ale najpierw zajechaliśmy do Zapory Hoovera (The Hoover Dam) – ok. 50 km na południowy wschód od miasta. Zapora przegradza kanion rzeki Kolorado dokładnie na granicy stanów Nevada i Arizona. Zbudowano ją w latach 1931–1935, a w chwili ukończenia (1936) była największą elektrownią wodną i największą konstrukcją betonową na świecie – nazywano ją ósmym cudem świata. Ma ok. 221 m wysokości, a moc jej elektrowni to ok. 2080 MW. Genialna konstrukcja.
Budowa przypadła na czasy Wielkiego Kryzysu. W szczytowym okresie pracowało tu naraz ponad 5000 osób, a według oficjalnych danych zginęło 96 robotników. Zużyto ok. 2,5 mln m³ betonu – według zarządcy zapory, agencji Bureau of Reclamation, wystarczyłoby go na szosę z San Francisco do Nowego Jorku. Dla pracowników od zera zbudowano miasteczko Boulder City, w którym do dziś obowiązuje zakaz hazardu. Przez kilkanaście lat zaporę nazywano Boulder Dam; nazwę na cześć prezydenta Herberta Hoovera przywrócił Kongres w 1947 roku.

Spiętrzona woda tworzy jezioro Mead – największy pod względem pojemności zbiornik retencyjny w USA. Po jasnym pasie na skałach wokół jeziora widać, o ile niżej jest dziś woda niż w czasach, gdy zbiornik był pełny – to skutek wieloletnich susz w dorzeczu Kolorado. Woda trafia do elektrowni przez cztery wieże ujęć wody, stojące w jeziorze tuż przy koronie zapory.
Na wieżach ujęć wody po stronie Nevady i Arizony umieszczono zegary pokazujące czas w obu stanach. Granica biegnie środkiem zapory, a Arizona – w przeciwieństwie do Nevady – nie przestawia zegarków na czas letni. Od listopada do marca wskazania różnią się więc o godzinę, a latem są takie same.

Poniżej zapory kanion przecina łukowy most Mike O’Callaghan–Pat Tillman Memorial Bridge, otwarty w 2010 roku. Przejmuje on ruch, który wcześniej odbywał się drogą po koronie zapory, a z jego chodnika jest jeden z najlepszych widoków na całą zaporę.

Most ma 579 m długości, a jezdnia biegnie ok. 270 m nad rzeką Kolorado – to drugi najwyższy most w USA. Upamiętnia Mike’a O’Callaghana, gubernatora Nevady w latach 1971–1979, i Pata Tillmana – zawodnika futbolu amerykańskiego, który porzucił karierę, wstąpił do armii i zginął w Afganistanie w 2004 roku. Na chodnik dla pieszych wchodzi się z parkingu po stronie Nevady.
Opuszczony motel
W okolicy zapory zatrzymaliśmy się jeszcze przy opuszczonym motelu – kiedyś dosyć znanym. Zbudowano go w latach 30. XX wieku, a zamknięto w 2009 roku. Kompleks ma kilka budynków; pokoje są w większości puste, zachowały się m.in. biuro i pralnia. Porównując zdjęcia sprzed kilkunastu lat ze stanem obecnym, można odnieść wrażenie, że to dwa zupełnie różne miejsca. Takie opuszczone obiekty są zwykle terenem prywatnym – zanim gdziekolwiek wejdziecie, sprawdźcie, czy wolno.

Stamtąd pojechaliśmy dalej, do Parku Narodowego Zion; cała trasa jest w planie zwiedzania USA w 30 dni.
Informacje praktyczne
- Ile czasu – na Las Vegas wystarczą jedna–dwie noce; zwiedza się głównie wieczorem i nocą, gdy Strip jest podświetlony.
- Noclegi – w Las Vegas hotele bywają w przyzwoitej cenie (to jedyne miasto, w którym spaliśmy w hotelu podczas całej podróży), ale ceny mocno zależą od dnia tygodnia i wydarzeń w mieście.
- Dojazd do zapory – Zapora Hoovera leży ok. 50 km (ok. 40 minut jazdy) na południowy wschód od Las Vegas, więc łatwo połączyć ją z wyjazdem z miasta – choć do Zion trzeba potem nadrobić drogi.
- Bilety na zaporze (ceny oficjalne, stan na 2026 rok) – przejście po koronie zapory jest bezpłatne; Centrum dla zwiedzających kosztuje 15 USD, wycieczka z przewodnikiem do elektrowni – 25 USD, a po wnętrzu zapory – 40 USD. Centrum jest czynne codziennie w godz. 9:00–17:00.
- Parking – przy Centrum (strona Nevady) 10 USD, a dalsze parkingi po stronie Arizony (nr 13 i 14) są bezpłatne. Przed zaporą jest kontrola aut; drony są zakazane.
Zaporą od początku zarządza federalna agencja Bureau of Reclamation – to jej herb widnieje na tablicy z datami budowy. Po obu stronach zapory wykuto w skałach ogromne przelewy, które odprowadzają nadmiar wody, gdy jezioro Mead jest przepełnione. Użyto ich tylko dwa razy: w 1941 roku (próbnie) i podczas powodzi w 1983 roku.










