
Park Narodowy Yosemite w Kalifornii słynie z wodospadów, granitowych ścian i kopuł – najbardziej znane to El Capitan i Half Dome. Latem 2018 roku mieszkaliśmy i pracowaliśmy tu w ramach Work & Travel, więc w wolne dni ruszaliśmy na kolejne szlaki. Poniżej te, które przeszliśmy – od najwyższego wodospadu Ameryki Północnej po punkty widokowe na całą dolinę – oraz to, co zobaczyliśmy, wracając tu w październiku. Szlaki w Yosemite łatwo połączyć z darmowymi autobusami parkowymi, które dowożą na początek większości tras w dolinie. Przy każdym szlaku jest też film z mojego vloga z tamtego dnia.
Interaktywny Spis Treści
- Yosemite Falls i Yosemite Point
- Mist Trail – Vernal Fall i Nevada Fall
- Mirror Lake
- Four Mile Trail na Glacier Point – w dymie pożaru
- Valley Loop, Tunnel View i Bridalveil Fall
- Rafting na rzece Merced
- Powrót w październiku – Tioga Road i Sentinel Dome
- Informacje praktyczne
Yosemite Falls i Yosemite Point

2 lipca weszliśmy na szczyt Yosemite Falls – najwyższego wodospadu Ameryki Północnej, a według niektórych zestawień 10. najwyższego wodospadu świata. Cała kaskada ma ok. 740 m: górny wodospad 436 m, środkowa część 206 m i dolny 98 m. Szlak Upper Yosemite Fall Trail jest stromy i kręty, prowadzi głównie pod górę i w pełnym słońcu – trasę zaliczylibyśmy do ciężkich. Po drodze są trzy strumienie, przy których można uzupełnić wodę (najlepiej z filtrem).

Szczyt wodospadu leży na wysokości ok. 2080 m. Z górnej części wodospadu warto przejść jeszcze ok. 1,5 km na punkt widokowy Yosemite Point (2115 m) – widać z niego jeszcze więcej szczytów, m.in. Half Dome i North Dome. Łącznie tego dnia przeszliśmy ok. 14 km. Upał, pełne słońce i strome podejścia sprawiły, że była to wtedy nasza najtrudniejsza wyprawa w USA – wody mogliśmy zabrać ograniczoną ilość, więc uzupełnialiśmy ją w górskich strumieniach przy każdej okazji.

Wodospad można też obejrzeć z dołu, bez wspinaczki. Krótka pętla Lower Yosemite Fall Trail ma ok. 1,6 km i tylko ok. 15 m przewyższenia – prowadzi pod dolną kaskadę, a górny wodospad dobrze widać już z dna doliny. Pełne wyjście na górę to według parku 11,6 km w obie strony, 823 m przewyższenia i 6–8 godzin marszu.
9:47Mist Trail – Vernal Fall i Nevada Fall

Mist Trail to jeden z najpopularniejszych szlaków w parku – prowadzi kamiennymi schodami wzdłuż rzeki Merced obok dwóch wodospadów. Najpierw mija się Vernal Fall (ok. 97 m), przy którym latem moczy mgiełka z wody (stąd nazwa szlaku), a wyżej Nevada Fall (181 m) u stóp granitowej kopuły Liberty Cap. Wracać można tą samą drogą albo szlakiem John Muir Trail, z widokami na oba wodospady z góry.
Najbardziej stromy odcinek to ponad 600 granitowych stopni tuż przy Vernal Fall. Wiosną i na początku lata są mokre od mgiełki i śliskie, za to w słoneczny dzień w pyle wodnym często widać tęczę.
My przeszliśmy go 17 czerwca: w górę Mist Trail, w dół fragmentem John Muir Trail – razem ok. 10 km. Weszliśmy na szczyty obu wodospadów: Vernal Fall kończy się na wysokości ok. 1535 m, a Nevada Fall – ok. 1820 m. Mimo słonecznego dnia zmokliśmy, bo wiatr niósł na szlak wodę z wodospadu. Był to wtedy najdłuższy szlak, jaki przeszliśmy w Yosemite, i zdecydowanie najładniejszy.

Na szczycie Nevada Fall rzeka Merced spada z granitowej krawędzi tuż obok ścieżki. Na skałach wylegują się wiewiórki ziemne – są przyzwyczajone do ludzi, ale karmienie ich, jak wszystkich zwierząt w parku, jest zabronione.
9:53Mirror Lake

Mirror Lake to płytkie jezioro u stóp Half Dome – pozostałość zbiornika, który po zejściu lodowca wypełniał dolinę Yosemite. Wiosną i na początku lata odbijają się w nim okoliczne szczyty; w suchych miesiącach zamienia się w łąkę ze strumieniem. To krótki, łatwy spacer, dobry na dzień odpoczynku od dłuższych tras.
Byliśmy tu 15 czerwca, czwartego dnia w USA. Jezioro leży w kanionie Tenaya, między North Dome a Half Dome, a pętla wokół niego to ok. 4 km. Tego dnia minęliśmy się z niedźwiedziem – idący przed nami turyści ostrzegali, że widzieli, jak podchodził do rzeki.

Następnego dnia, startując z tego samego miejsca, zajrzeliśmy do hotelu Ahwahnee (w latach 2016–2019 nazywał się Majestic Yosemite Hotel) – pokoje kosztują tu od kilkuset dolarów za noc. Z hotelem wiąże się historia o duchu Mary Curry Tresidder, zmarłej w 1970 roku, którą podobno wciąż się tu widuje. Wnętrza Ahwahnee zainspirowały też wygląd hotelu Overlook w „Lśnieniu” Stanleya Kubricka (1980).
Hotel otwarto w 1927 roku, a zaprojektował go Gilbert Stanley Underwood. To, co z daleka wygląda na drewniane belki i deski, jest w rzeczywistości barwionym betonem odlanym w formach – miał chronić budynek przed pożarem. Od 1987 roku Ahwahnee ma status narodowego zabytku historycznego (National Historic Landmark).

8:34Four Mile Trail na Glacier Point – w dymie pożaru

15 lipca weszliśmy szlakiem Four Mile Trail (ok. 7,7 km, czyli 4,8 mili, w jedną stronę) na punkt widokowy Glacier Point (2199 m), z którego normalnie widać dwu- i trzytysięczniki wokół doliny. Coś jednak poszło nie tak – zamiast gór zobaczyliśmy „mgłę”. To był dym z dużego pożaru (Ferguson Fire), który wybuchł dwa dni wcześniej, ponad 30 km od naszego zakwaterowania. Rano widoczność była dobra, ale z każdym metrem coraz słabsza. Długo siedzieliśmy na górze, czekając, aż dym ustąpi – w końcu, przy sprzyjającym wietrze, zobaczyliśmy przynajmniej zarysy szczytów i części doliny. Planowaliśmy zejść drugą stroną, szlakiem Panorama Trail obok wodospadów Vernal i Nevada (dodatkowe ok. 13,5 km), ale w dymie nie miało to sensu – wróciliśmy tą samą drogą, łącznie ok. 16 km. Po drodze widać było, jak bardzo zmalał od początku lipca wodospad Yosemite – latem, po stopnieniu śniegu, cyklicznie „wysycha”.
Nazwa szlaku pochodzi od jego pierwotnej długości. Zbudowano go w 1872 roku jako płatną ścieżkę na Glacier Point i miał wtedy 4 mile; po przebudowie na początku XX wieku wydłużył się do ok. 4,8 mili, ale nazwa została.
Pożar Ferguson Fire wybuchł 13 lipca przy Savage’s Trading Post, ok. 30 km na południowy zachód od wioski Yosemite – jak się później okazało, od przegrzanego katalizatora samochodu. Wtedy wiedzieliśmy o nim niewiele i byliśmy pewni, że szybko go ugaszą; odczuwaliśmy tylko przerwy w dostawie prądu (budynki usługowe w parku mają własne generatory). Kilka dni później pożar zamknął cały park, a ewakuacji poświęcony jest osobny wpis: Ewakuacja z Yosemite.
5:43Valley Loop, Tunnel View i Bridalveil Fall

9 lipca przeszliśmy ponad 20 km – całą pętlę Yosemite Valley Loop Trail (18,5 km) dnem doliny. Po drodze strażnik parku z własnej inicjatywy podwiózł nas na punkt widokowy Tunnel View – najsłynniejszy widok na dolinę Yosemite. Od lewej widać z niego: El Capitan (2307 m), wodospad Horsetail, Clouds Rest (3027 m), Half Dome (2694 m), Sentinel Rock (2145 m), Cathedral Rocks i wodospad Bridalveil. Na Tunnel View można też dojechać samochodem – nazwa pochodzi od tunelu Wawona tuż obok.
Pętla prowadzi też pod El Capitan – pionową, ok. 900-metrową granitową ścianę, na której niemal zawsze widać wspinaczy. Powstały o niej dwa głośne filmy: „The Dawn Wall” (2017), o pierwszym klasycznym przejściu najtrudniejszej drogi na ścianie przez Tommy’ego Caldwella i Kevina Jorgesona w 2015 roku, oraz nagrodzony Oscarem „Free Solo” (2018), o wejściu Alexa Honnolda w 2017 roku – samotnie i bez żadnej asekuracji, jako pierwszy człowiek w historii.
W zachodniej części doliny, na łące Bridalveil Meadow, stoi tablica przypominająca, że 17 maja 1903 roku prezydent Theodore Roosevelt siedział tu przy ognisku z przyrodnikiem Johnem Muirem. Muir przekonywał go do ochrony dzikiej przyrody. Trzy lata później dolina Yosemite i gaj sekwoi Mariposa Grove przeszły pod zarząd federalny i zostały włączone do parku narodowego.

Główną atrakcją dnia był Bridalveil Fall (189 m) – według legendy Indian Ahwahneechee jedno z „nawiedzonych” miejsc parku: mieszkający w nim duch wiatru Pohono miał wabić ludzi na krawędź wodospadu i strącać ich w przepaść. Na szczyt wodospadu nie prowadzi żadna ścieżka; podeszliśmy po skałach tak blisko, jak się dało.


7:13Pracownicy parku przekazują sobie też informacje o mniej znanych miejscach, do których nie prowadzą oficjalne ścieżki. Jednym z nich jest „kanapa” (ang. couch) – skała na wzniesieniu nad Half Dome Village, która kształtem przypomina kanapę, więc można na niej „wygodnie” usiąść. Pierwszy raz byłem tam 22 czerwca nocą ze współlokatorem – przy gwiazdach i górach oświetlonych księżycem; 1 lipca poszliśmy razem za dnia, a trzeci raz – już w dymie pożaru – wieczorem ze znajomą z Kolumbii. Droga zaczyna się na południe od Half Dome Village (dziś Curry Village), w okolicy wodospadu Staircase Falls: od basenu w Half Dome Village to ok. 20 minut krótkiego, ale stromego podejścia po osuwających się kamieniach. Z góry, ponad koronami drzew, widać Half Dome, North Dome i wodospad Yosemite.

4:03Inna taka miejscówka to „Devil’s Bathtub” („diabelska wanna”) nad hotelem Ahwahnee – nazwa pochodzi od wody spływającej po niemal pionowej ścianie. Poszliśmy tam 23 lipca ze znajomymi, już w dymie z pożaru, z maskami i buffami. Trasa nie jest długa, ale nie prowadzi tam żadna ścieżka, więc najtrudniej było znaleźć drogę – przez las i częściowo wzdłuż skał, od hotelu Ahwahnee. Miejsce leży mniej więcej naprzeciwko „kanapy” i Glacier Point, pod North Dome. Najładniej jest wiosną i na początku lata, gdy po ścianie spływa więcej wody. Do obu miejsc chodzi się poza szlakami, po skałach – na własną odpowiedzialność.

2:47Rafting na rzece Merced

8 lipca wybraliśmy się na kilkugodzinny spływ pontonem po rzece Merced przez dolinę Yosemite. W 2018 roku poziom wody był bardzo niski, więc kilka razy musieliśmy wychodzić z pontonu i przeciągać go dalej – ale i tak było fajnie. Ze zniżką pracowniczą (50%) zapłaciliśmy 14,25 USD od osoby. Spływ zaczyna się przy Half Dome Village (dziś Curry Village) i ma ok. 5 km; po drodze robiliśmy przerwy na kąpiel w lodowatej wodzie, z widokiem na Half Dome i wodospad Yosemite. Spływy w dolinie są spokojne, raczej dla widoków niż adrenaliny, i działają tylko przy odpowiednim poziomie wody.
6:49Powrót w październiku – Tioga Road i Sentinel Dome

W czasie miesięcznej podróży po USA znaleźliśmy jeszcze czas, żeby 12–14 października wrócić do Yosemite i zatrzymać się u znajomych. Tym razem wjechaliśmy od północnego wschodu, drogą Tioga Road przez przełęcz Tioga (nocowaliśmy wcześniej w okolicach Mono Lake) – po drodze mija się jeziora i granitowe kopuły wysokogórskiej części parku. Droga jest otwarta tylko sezonowo, zwykle od późnej wiosny do jesieni.

Oprócz znanych nam wcześniej miejsc weszliśmy na szczyt Sentinel Dome (2476 m) – krótki szlak w pobliżu Glacier Point, a z góry jeden z najlepszych widoków na El Capitan, wodospad Yosemite i Half Dome. Tym razem bez dymu.


W połowie października wodospad Yosemite praktycznie nie istniał – z Sentinel Dome widać było tylko ciemny ślad na skale w miejscu, w którym wiosną spada woda.


Jesienią drzewa w dolinie robią się pomarańczowe i czerwone. Przy drodze na południowym brzegu doliny stoi drewniana kaplica Yosemite Valley Chapel z 1879 roku. Pierwotnie stała u początku Four Mile Trail, w 1901 roku przeniesiono ją w obecne miejsce, a w 1997 roku ucierpiała w powodzi, która zalała dolinę.
Informacje praktyczne
- Poruszanie się – po dolinie Yosemite kursują darmowe autobusy parkowe, które dowożą na początek większości szlaków (Mist Trail, Mirror Lake, Yosemite Falls).
- Half Dome (2694 m) – szczyt, który wygląda jak połowa góry (stąd nazwa: „pół kopuły”). Na wejście po linach na szczyt potrzebne jest pozwolenie z loterii. Pozwolenia rozlosowuje się na recreation.gov: w marcu (losowanie przedsezonowe) i codziennie, dwa dni przed wejściem. Liny wiszą zwykle od końca maja do połowy października, a opłata to 10 USD za wniosek i 10 USD od osoby po wylosowaniu (stan na 2026 rok).
- Wstęp – bilet na 7 dni dla samochodu albo roczny karnet America the Beautiful; w niektórych terminach obowiązywały też rezerwacje wjazdu. Od 2026 roku turyści spoza USA płacą w Yosemite dodatkowe 100 USD od osoby albo kupują karnet roczny dla nierezydentów za 250 USD – aktualnie na nps.gov/yose.
- Woda – w dolinie i przy szlakach są punkty z darmową wodą pitną, więc wystarczy butelka wielokrotnego użytku (park ogranicza w ten sposób plastikowe odpady). Latem trzeba pić dużo – na szlakach jest gorąco.
- Jedzenie i niedźwiedzie – jedzenie trzeba przechowywać tak, żeby zwierzęta nie miały do niego dostępu (metalowe skrzynie przy parkingach i kempingach), a dokarmianie zwierząt jest zabronione. W parku żyje ok. 300–500 niedźwiedzi czarnych (większość ma brązowe futro), które podchodzą bardzo blisko dróg i budynków. Grizzly w Kalifornii już nie ma – ostatniego w okolicach Yosemite zastrzelono na początku lat 20. XX wieku, choć niedźwiedź wciąż widnieje na fladze stanu.
- Kąpiel w rzece – nad wodospadami, np. w Emerald Pool nad Vernal Fall, nurt jest bardzo silny – park ostrzega, że kąpiel jest tam zabroniona i niebezpieczna.
- Kiedy – wodospady są najpełniejsze wiosną i na początku lata; w sierpniu i wrześniu część z nich wysycha. Latem trzeba się liczyć z dymem z pożarów.
























