
W lutym 2022 roku, w czasie pobytu u siostry na Costa Blanca, dwa dni spędziliśmy w sąsiednim regionie Murcja. W pierwszą niedzielę pojechaliśmy do Baterii de Castillitos i do Kartageny, a tydzień później, w sobotę – do samej Murcji. O Torrevieja, Alicante i Benidormie piszę we wpisie Costa Blanca zimą.
Interaktywny Spis Treści
- Batería de Castillitos – bateria udająca zamek
- Kartagena – teatr rzymski i stare miasto
- Murcja – katedra i stare miasto
- Informacje praktyczne
Batería de Castillitos – bateria udająca zamek
Pierwszym punktem była Batería de Castillitos – bateria artyleryjska z lat 30. XX wieku, która miała chronić zatokę kartageńską przed wrogimi okrętami. Jej fasadę zbudowano tak, by imitowała średniowieczny zamek, więc z daleka wygląda raczej jak forteca z filmu niż obiekt wojskowy.

Największe wrażenie robią dwa ogromne działa – w przeszłości mogły wyrzucić pocisk na odległość 35 km. Wokół są liczne fortyfikacje i rozległe widoki na skaliste wybrzeże. Droga prowadząca do baterii jest bardzo kręta i w złym stanie technicznym, więc jedzie się powoli.


W środku zachowały się puste sale koszar i wąskie przejścia między murami. Na ścianie jednego z pomieszczeń namalowano sylwetki amerykańskich i francuskich okrętów z nazwami ich klas – tak artylerzyści uczyli się rozpoznawać cele.
Baterię zbudowano w latach 1933–1936 na grzbiecie przylądka Cabo Tiñoso, ok. 250 m n.p.m. Oba działa to brytyjskie armaty Vickers kalibru 381 mm, których pociski ważyły prawie tonę – stoją na stanowiskach do dziś. Teren należy do Ministerstwa Obrony, ale jest ogólnodostępny i bezpłatny. Na miejscu nie ma sklepu, kawiarni ani toalet, więc warto zabrać wodę.
Kartagena – teatr rzymski i stare miasto
Kolejnym punktem tego dnia była Kartagena. Przeszliśmy się po starym mieście i po porcie. Największą atrakcją jest teatr rzymski – pamiątka z czasów, gdy miasto nosiło nazwę Carthago Nova. Odkryto go dopiero pod koniec XX wieku, pod zabudową starego miasta. Teatr rzymski widzieliśmy też wcześniej w Maladze.

Nad teatrem stoją ruiny Santa María la Vieja – dawnej katedry Kartageny z XIII wieku, zbudowanej częściowo na górnych rzędach widowni. Od ostrzału miasta w czasie wojny domowej w 1939 roku jest w ruinie, a sam teatr odkryto przy pracach budowlanych dopiero w 1988 roku. Ze wzgórza dobrze widać port.
Teatr zbudowano w latach 5–1 p.n.e., za panowania cesarza Augusta, a jego widownia mieściła ok. 6000 widzów. Wykopaliska trwały do 2003 roku, a od 2008 roku ruiny udostępnia muzeum zaprojektowane przez Rafaela Moneo: trasa zaczyna się w budynku przy placu ratuszowym i prowadzi podziemnym przejściem oraz przez pozostałości kościoła Santa María la Vieja aż na widownię. Bilet kosztuje 7 € (ulgowy 6 €, stan na 2026 rok), a w poniedziałki muzeum jest zamknięte.
Na starym mieście nie brakuje modernistycznych kamienic i okazałych budynków, takich jak ratusz, a ściany niektórych domów zdobią murale. Na wzgórzu nad miastem stoi zamek, wokół którego spacerowały pawie.




Pawie żyją w Parque Torres – parku urządzonym w latach 20. XX wieku na najwyższym wzgórzu miasta, wokół zamku Castillo de la Concepción. Kartagena ma ponad 2200 lat: ok. 227 roku p.n.e. założyli ją Kartagińczycy pod wodzą Hazdrubala jako Qart Hadasht („Nowe Miasto”), a w 209 roku p.n.e. zdobył ją rzymski wódz Scypion Afrykański.
Na koniec dnia przeszliśmy się jeszcze nadmorską promenadą w Torrevieja.
Murcja – katedra i stare miasto
Tydzień później, w sobotę, pojechaliśmy z siostrą do Murcji. Miasto jest znane przede wszystkim z katedry – jej wieża jest drugą najwyższą wieżą kościelną w Hiszpanii – oraz z Casino, dawnego budynku dla miejskich elit. Zrobiliśmy rundkę po starym mieście. W przeciwieństwie do innych odwiedzonych przeze mnie miast w okolicy, Murcja nie leży nad morzem, ale to właśnie ona spodobała mi się najbardziej.


Wieżę katedry budowano ponad 270 lat – od 1521 do 1793 roku – dlatego jej kolejne kondygnacje łączą style od renesansu po klasycyzm. Ma ok. 93 m wysokości (z wiatrowskazem ok. 98 m), a wchodzi się na nią w ramach zwiedzania Muzeum Katedralnego. Barokową fasadę w kształcie ogromnego ołtarza zaprojektował Jaime Bort. Kilka kroków dalej, przy ulicy Trapería, stoi Real Casino z 1847 roku – można zwiedzić m.in. salę balową, arabski dziedziniec i angielską bibliotekę; bilet z audioprzewodnikiem kosztuje 5 € (stan na 2026 rok).
Przez miasto płynie rzeka Segura. Z mostu Puente de los Peligros dobrze widać wieżę katedry, a tuż przy rzece leży Glorieta de España – plac z ogrodem i fontanną.



Kamienny Puente de los Peligros, zwany też Starym Mostem, zbudowano w latach 1718–1742, po tym jak wcześniejszą przeprawę zniszczyła powódź z 1701 roku. Nazwę zawdzięcza wnęce z figurą Matki Bożej od Niebezpieczeństw (Virgen de los Peligros). Był pierwszym mostem w historii Murcji, który bez szkód przetrwał kolejne wylewy Segury, w tym wielką powódź z 1879 roku.
Na starym mieście łatwo trafić na place z ogródkami kawiarni, zacienione aleje platanów i kolorowe kamienice z balkonami.
W drodze powrotnej zahaczyliśmy o punkt widokowy nad zbiornikiem Embalse de la Pedrera, zamek Castillo de San Miguel de Salinas i zachód słońca nad różową laguną w Torrevieja – opisuję je we wpisie o Costa Blanca.
Informacje praktyczne
- Dojazd: do Baterii de Castillitos dojedziemy tylko autem – droga jest kręta i w złym stanie, więc trzeba zarezerwować na nią trochę czasu.
- Ile czasu: Castillitos i Kartagenę da się połączyć w jeden dzień, a na Murcję, ok. 50 km drogi na północ, lepiej zarezerwować osobny dzień.
- Pogoda w lutym: ok. 16–17 °C w słońcu – idealnie do zwiedzania.














