W czerwcu 2012 roku pojechałem z rodzicami na wycieczkę autokarową z Polski do Chorwacji. Wyjechaliśmy z Warszawy w czasie Euro 2012, a na miejscu mieszkaliśmy w Baškiej Vodzie na Riwierze Makarskiej. Stamtąd jeździliśmy na wycieczki: do Dubrownika, do Szybenika i Parku Narodowego Krka oraz do Splitu i Trogiru. Wpis układam według miejsc, a na końcu są praktyczne wskazówki.
Interaktywny Spis Treści
- Autokarem z Polski nad Adriatyk
- Baška Voda – nasza baza na Riwierze Makarskiej
- Delta Neretwy i mury w Stonie
- Dubrownik
- Szybenik – katedra św. Jakuba
- Park Narodowy Krka
- Split – Pałac Dioklecjana
- Trogir
- Informacje praktyczne
Autokarem z Polski nad Adriatyk
Wycieczka zaczęła się w Warszawie 9 czerwca 2012 roku, dzień po otwarciu Euro 2012 – przed odjazdem zdążyłem jeszcze zobaczyć Stadion Narodowy w turniejowej oprawie. Potem był piętrowy autokar biura podróży i nocna jazda na południe.
Następnego dnia po południu z drogi nadmorskiej zobaczyliśmy pierwszy raz Adriatyk – skaliste wybrzeże i turkusową wodę.
Baška Voda – nasza baza na Riwierze Makarskiej
Mieszkaliśmy w Baškiej Vodzie, niewielkiej miejscowości na Riwierze Makarskiej między Splitem a Makarską. Długie, kamieniste plaże z czystą, turkusową wodą ciągną się tu pod stromym masywem Biokovo, którego najwyższy szczyt, Sveti Jure, ma 1762 m.
Na murach wzdłuż drogi widać barwy Hajduka Split – najpopularniejszego klubu piłkarskiego Dalmacji. Wieczory spędzaliśmy na promenadzie i nad morzem.
Delta Neretwy i mury w Stonie
W drodze do Dubrownika przejeżdża się przez deltę Neretwy – płaską, poprzecinaną kanałami dolinę, w której uprawia się m.in. mandarynki. Dalej, przy wjeździe na półwysep Pelješac, widać mury w Stonie – średniowieczne umocnienia Republiki Raguzańskiej, które biegną grzbietami wzgórz i należą do najdłuższych murów obronnych w Europie.
Dubrownik
Dubrownik był stolicą dawnej Republiki Raguzańskiej, a jego Stare Miasto od 1979 roku jest na liście UNESCO. Całe otaczają mury o długości blisko 2 km. Do miasta wchodzi się przez Bramę Pile. Zaraz za nią stoi XV-wieczna Wielka Fontanna Onufrego i klasztor franciszkanów z jedną z najstarszych wciąż działających aptek w Europie. Główna ulica, Stradun, prowadzi stamtąd na plac Luža z kolumną Rolanda, Pałacem Sponza i kościołem św. Błażeja, patrona miasta. Obok stoi Pałac Rektorów, siedziba dawnych władz republiki, a za nim katedra i stary port.
Przy placu Luža stoi barokowa katedra Wniebowzięcia NMP ze skarbcem, a obok Pałacu Rektorów wychodzi się na stary port, z którego widać mury od strony morza.
Poza murami, na skale wysokiej na ok. 37 m, stoi twierdza Lovrijenac, która broniła miasta od strony morza i lądu. Najwyżej położoną basztą murów jest okrągła Minčeta, a ze starego portu pływają łódki na wyspę Lokrum.
Najpiękniejszy widok na całe Stare Miasto jest z góry – z drogi nad miastem widać czerwone dachy otoczone murami i morze dookoła. Przy murach rosną drzewka mandarynek i pomarańczy, a w porcie Gruž cumują wielkie wycieczkowce.
Szybenik – katedra św. Jakuba
W Szybeniku zwiedziliśmy katedrę św. Jakuba, budowaną w latach 1431–1536 i wpisaną na listę UNESCO. Jest wyjątkowa, bo zbudowano ją wyłącznie z kamienia – także sklepienie i kopułę. Dużą część zaprojektował Juraj Dalmatinac, a na zewnętrznej ścianie absydy widnieje fryz z kilkudziesięcioma kamiennymi głowami.
Park Narodowy Krka
Tego samego dnia pojechaliśmy do Parku Narodowego Krka. Największą atrakcją jest Skradinski buk – kaskady wapiennych progów, po których rzeka spływa do szerokiego jeziorka. Wzdłuż wody prowadzą drewniane kładki, a przy ścieżce stoją dawne młyny wodne.
Skradinski buk ma 17 kaskad na odcinku ok. 800 m, a różnica wysokości między pierwszym a ostatnim progiem wynosi ok. 46 m. W odnowionych młynach i foluszach przy wodospadzie pokazano, jak dawniej mielono tu zboże i pilśniono sukno.
W 2012 roku można się było jeszcze kąpać pod wodospadem – od 2021 roku kąpiel jest tu zabroniona. Do parku i z powrotem płynęliśmy statkiem z miasteczka Skradin.
Rejs ze Skradina do wodospadu trwa ok. pół godziny. Po drodze statek przepływa pod łukowym mostem autostrady A1, rozpiętym wysoko nad kanionem Krki.
Split – Pałac Dioklecjana
Stare Miasto Splitu wyrosło w murach Pałacu Dioklecjana, który rzymski cesarz zbudował na przełomie III i IV wieku jako swoją rezydencję na starość. W sercu pałacu jest Perystyl – kolumnada, na której przebrani za rzymskich legionistów aktorzy pozują do zdjęć. Pod pałacem zachowały się sklepione podziemia, w których dziś działa targ z pamiątkami.
Na tablicy z rekonstrukcją dobrze widać, że pałac był właściwie warownym prostokątem nad samym morzem, o bokach ok. 215 × 180 m. Od strony morza ciągnie się dziś Riva – nadmorska promenada, przy której cumują promy na wyspy.
Na schodach przy Perystylu „rzymscy legioniści” odgrywają scenki dla turystów. Za północnymi murami pałacu, przy Złotej Bramie, stoi wielki pomnik Grzegorza z Ninu dłuta Ivana Meštrovicia – średniowiecznego biskupa, który bronił liturgii w języku chorwackim. Jego wielki palec u nogi jest wytarty do połysku, bo dotknięcie go ma przynosić szczęście.
Trogir
Kilkadziesiąt kilometrów od Splitu leży Trogir – miasteczko na małej wyspie, którego Stare Miasto również jest na liście UNESCO. Najbardziej znana jest katedra św. Wawrzyńca z romańskim portalem mistrza Radovana, a na krańcu wyspy stoi XV-wieczna twierdza Kamerlengo. Przy rynku zajrzeliśmy do miejskiej loggii z kamiennymi płaskorzeźbami.
Nad katedrą góruje gotycko-renesansowa dzwonnica, a w środku warto zajrzeć do renesansowej kaplicy bł. Jana Trogirskiego z XV wieku, z kasetonowym sklepieniem i rzeźbami świętych.
Portalu katedry strzegą romańskie lwy z XIII wieku, a samo Stare Miasto leży na wysepce połączonej mostami z lądem i z wyspą Čiovo.
Informacje praktyczne
- Autokarem z Polski: z Warszawy nad Adriatyk jest ok. 1500 km – to ponad doba jazdy, zwykle z nocą w autokarze. W zamian na miejscu wycieczki objazdowe są łatwe do zorganizowania z jednej bazy.
- Riwiera Makarska: dobra baza na wycieczki – do Splitu jest ok. 40 km, do Dubrownika ok. 150 km, a do Szybenika i Krki ok. 120 km.
- Krka: kąpiel pod Skradinskim bukiem jest zakazana od 2021 roku. Do wodospadu można dopłynąć statkiem ze Skradina.
- Dubrownik: latem jest bardzo tłoczno, zwłaszcza w godzinach, gdy do portu przypływają statki wycieczkowe – najlepiej zwiedzać wcześnie rano albo wieczorem.
