
Wadi Rum to pustynia na południu Jordanii – czerwony piasek, skalne masywy z piaskowca i granitu, wąskie kaniony i naturalne skalne mosty. Krajobraz jest tak „marsjański”, że kręcono tu m.in. „Diunę”, „Gwiezdne wojny”, „Prometeusza”, „Marsjanina” i „Transformersów”, a cały obszar jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obok Petry to dla nas miejsce, które w Jordanii koniecznie trzeba zobaczyć – i koniecznie warto spędzić tu noc, żeby poczuć prawdziwy klimat pustyni. Byliśmy tu na zakończenie naszego tygodnia w Jordanii: dwie noce w obozie i cały dzień wycieczki terenowym autem (24–26 marca 2022).
Interaktywny Spis Treści
- Dojazd do obozu
- Obóz na pustyni – warunki
- Całodniowa wycieczka po pustyni
- Posiłki i wieczór w obozie
- Pogoda, cena i rezerwacja
Dojazd do obozu
Do Wadi Rum przyjechaliśmy z Madaby – to ok. 330 km, a końcówkę jechaliśmy w deszczu. Z obsługą obozu byliśmy umówieni pod Visitor Center w Wadi Rum Village, gdzie zostawiliśmy nasze auto na parkingu. Na miejsce dotarliśmy już po ciemku – nasz opiekun zabrał nas terenowym pick-upem w głąb pustyni, do obozowiska. Tym samym autem woził nas po pustyni przez cały następny dzień.


Obóz na pustyni – warunki

Nocowaliśmy w obozie Fire Camp. Obozowisko składało się z namiotów mieszkalnych (spaliśmy w jednym z namiotowych domków), namiotu wspólnego, namiotu-stołówki oraz budynku z toaletami i prysznicami, osobnymi dla kobiet i mężczyzn. Toalety były czyste, a w środku ciepło. Woda była jednak zimna – podgrzewa ją słońce, więc rano nie było szans na ciepły prysznic, a przy temperaturze ok. 0 stopni nie zdecydowaliśmy się na zimny. Prąd działał tylko do 22:00. Dostaliśmy dodatkowe koce i w namiocie spało się wygodnie.

Namioty w obozie mają prawdziwe drzwi z numerami i ściany z czarno-białej tkaniny w pasy. Ostatniego dnia o świcie słońce oświetliło poszarpany masyw skalny naprzeciw obozu, a krótko potem obsługa odwiozła nas pick-upem do Wadi Rum Village, skąd pojechaliśmy dalej naszym autem.
Całodniowa wycieczka po pustyni
Następnego dnia z przewodnikiem przez cały dzień jeździliśmy terenowym autem po pustyni – na pace pick-upa, z wiatrem we włosach. Przewodnik zatrzymywał się przy kolejnych kanionach i formacjach skalnych, a my podziwialiśmy przede wszystkim wyjątkowy, czerwony piasek. Trasa takich wycieczek obejmuje zwykle m.in. źródła Lawrence’s Spring i Ajn al-Kattar, czerwone wydmy, tzw. Dom Lawrence’a, kaniony Khazali, Burrah i Abu Khashaba, skalne mosty Little Bridge i Burdah, łuk Um Frouth oraz skały Mushroom Rock i Chicken Rock. Nazwy wielu miejsc nawiązują do T.E. Lawrence’a – „Lawrence’a z Arabii”, który działał tu podczas powstania arabskiego w latach 1916–1918.
Od 2011 roku chroniony obszar Wadi Rum – ponad 700 km² pustyni – jest wpisany na listę UNESCO jako dziedzictwo jednocześnie przyrodnicze i kulturowe. Ludzie żyją tu od co najmniej 12 tysięcy lat i zostawili na skałach ok. 25 tys. rytów naskalnych i 20 tys. inskrypcji – m.in. w kanionie Khazali. Powstanie arabskie z lat 1916–1918 Lawrence opisał w książce „Siedem filarów mądrości”, a David Lean nakręcił tu wiele scen filmu „Lawrence z Arabii” (1962) – to on rozsławił pustynię i zapoczątkował w Jordanii ruch turystyczny.
Źródła i czerwone wydmy

Na pustyni są źródła wody, przy których od wieków zatrzymywali się Beduini i karawany – przy skałach z wodą rośnie wtedy trochę zieleni. Największe wrażenie zrobiły na nas jednak czerwone wydmy (Red Sand Dunes): miękki, rdzawoczerwony piasek, na który wchodzi się z trudem, a z góry rozciąga się widok na skalne masywy wyrastające z pustyni.

Skalne mosty
Wiatr i woda wyrzeźbiły w Wadi Rum wiele naturalnych łuków i mostów skalnych. Najłatwiej dostępny jest niski Little Bridge, na który można wejść bez wspinaczki. Słynny most Burdah jest dużo wyżej i wymaga już wspinaczki z przewodnikiem.


Kanion Khazali

Kanion Khazali to wąska szczelina w masywie skalnym, znana z dawnych rytów naskalnych. U jego wejścia zatrzymuje się większość wycieczek, a obok czekają Beduini z wielbłądami. Do szczeliny można wejść tylko na kawałek, ale wysokie, pofałdowane ściany robią duże wrażenie.

Dom Lawrence’a
Kolejnym przystankiem były ruiny zwane Domem Lawrence’a (Al-Qsair). Z budowli został tylko mur z ciosanych bloków, wzniesiony na pozostałościach nabatejskiej cysterny na wodę. Według miejscowej legendy Lawrence zatrzymywał się tu podczas powstania arabskiego, ale nie ma na to dowodów. Na skalnym grzbiecie obok turyści ułożyli setki małych kopczyków z kamieni, a z góry widać czerwone wydmy w dole.
Obiad z ogniska

W połowie dnia zatrzymaliśmy się w cieniu skały na obiad. Najpierw wszyscy zbieraliśmy patyki na ognisko, potem był czas na herbatkę, a na koniec nasz Beduin przygotował na ogniu pyszne główne danie. Wody przez cały dzień mieliśmy pod dostatkiem.

Mushroom Rock, wąwóz i łuk Um Frouth
Po obiedzie podjechaliśmy pod Mushroom Rock – skałę w kształcie grzyba: wielki blok piaskowca stoi na cienkiej „nóżce”, którą deszcz i wiatr wyżłobiły w miękkiej skale. Potem kilkaset metrów przeszliśmy pieszo wąskim wąwozem o wysokich, czerwonych ścianach, z krzewami i samotnymi drzewami na piaszczystym dnie. Pod wieczór dojechaliśmy jeszcze pod łuk skalny Um Frouth, na który wspinają się turyści.
Koniec wycieczki – okolice Chicken Rock
Wycieczkę zakończyliśmy w okolicy skały Chicken Rock, na kolejnej czerwonej wydmie. Pod wieczór wyszło słońce, a jego promienie przebijające się przez chmury nad pustynią były idealnym pożegnaniem z Jordanią.
Posiłki i wieczór w obozie
Posiłki są zwykle wliczone w cenę noclegu i wycieczki. Ponieważ przyjechaliśmy dzień przed wycieczką, już pierwszego wieczoru zjedliśmy kolację. Kolacja to w obozie cały pokaz: Beduini przygotowują jedzenie w tradycyjny sposób, zakopując je w specjalnie wykopanym dole w ziemi (zarb). Przed posiłkiem wszyscy zbierają się w kółku, żeby zobaczyć, jak jedzenie jest wyjmowane z ziemi, a potem każdy częstuje się w namiocie-stołówce na zasadzie szwedzkiego stołu (przy ładnej pogodzie je się na zewnątrz). Po powrocie z wycieczki uczestniczyliśmy jeszcze w wieczornych występach artystycznych.
Pogoda, cena i rezerwacja
- Pogoda – na pustyni noce są zimne zawsze, ale my trafiliśmy na wyjątkowo zimny front: w nocy temperatura spadała do ok. 2 stopni, a wieczorem, gdy jechaliśmy do obozu, padał deszcz – na pustyni rzadkość. Zabierzcie ciepłe ubrania na wieczór i noc.
- Jaka oferta – pustynię najlepiej zwiedzać z lokalnym organizatorem. Ofert jest bardzo dużo: od kilkugodzinnych przejażdżek po całodniowe wycieczki z noclegiem. Polecamy całodniową wycieczkę z co najmniej jednym noclegiem – ceny zależą od standardu obozu (wybraliśmy tańszą opcję i byliśmy naprawdę zadowoleni). Warto zarezerwować wcześniej przez internet. Nasza oferta: 5-godzinna wycieczka jeepem z noclegiem w Fire Camp, w trzy osoby na jeepie. Obecnie kosztuje 45 JD od osoby (stan z listopada 2026), z noclegiem, posiłkami i kierowcą; wstęp do rezerwatu (7 JD) jest osobno, chyba że masz Jordan Pass.
- Wstęp – opłatę za wjazd na teren chronionego obszaru Wadi Rum obejmuje Jordan Pass.
- Dojazd – z Akaby jest ok. 60 km, z Petry ok. 100 km. Auto zostawia się w Wadi Rum Village, dalej wozi już obsługa obozu.
- Stan na 2026 rok: według oficjalnej tabeli opłat Visit Jordan wstęp do chronionego obszaru Wadi Rum kosztuje dla cudzoziemców 5 JD (Jordańczycy płacą 1 JD) – część organizatorów podaje wyższą kwotę, więc warto ją sprawdzić przed wyjazdem. Opłatę obejmuje Jordan Pass (70, 75 lub 80 JD – zależnie od liczby dni w Petrze), który przy zakupie przed przyjazdem i pobycie w Jordanii co najmniej trzech dni zwalnia też z opłaty wizowej.
Z Wadi Rum mieliśmy blisko na lotnisko w Akabie, skąd następnego dnia wróciliśmy do Berlina. Cały plan tygodnia – z zamkami krzyżowców, Dżaraszem, Ammanem i Madabą – znajdziecie we wpisie Jordania w tydzień – plan zwiedzania i informacje praktyczne.





























