Hiszpania: Malaga – przewodnik, trasa zwiedzania

Na środku placu stoi obelisk upamiętniający generała José Maríę Torrijosa i jego towarzyszy, rozstrzelanych w 1831 roku na plaży San Andrés – odsłonięto go w 1842 roku. Picasso przyszedł na świat przy tym placu w 1881 roku, a od 2008 roku siedzi tu jego postać z brązu. W jednym z barów przy placu zjedliśmy tapas, czyli małe hiszpańskie przekąski, i wypiliśmy sangrię – wino z owocami.

Ogrody Pedro Luisa Alonso założono obok ratusza w latach 40. XX wieku (otwarto je w 1948 roku) i nazwano na cześć pierwszego burmistrza Malagi po wojnie domowej. Mają geometryczny układ, który łączy styl hiszpańsko-arabski z francuskim. Rosną w nich drzewa pomarańczowe, mandarynki i cyprysy, a od 2009 roku także róże.

Arenę zaprojektował Joaquín Rucoba, autor także hali targowej Atarazanas. Zbudowano ją w stylu neomudéjar, nawiązującym do architektury mauretańskiej. Najlepiej widać ją z góry, z drogi na zamek Gibralfaro.

Malagijczycy nazywają katedrę La Manquita, czyli „jednoręka”, bo jej południowa wieża nigdy nie została dokończona. Tablica u podstawy wieży północnej głosi, że pieniądze na budowę przekazano na wsparcie przyszłych Stanów Zjednoczonych w walce o niepodległość, ale według ksiąg parafialnych poszły raczej na drogę do Antequery. Ukończona wieża ma 84 m – wśród katedr Andaluzji wyższa jest tylko Giralda w Sewilli. Barokowa jest tylko fasada, reszta budowli jest renesansowa. Bilet ze zwiedzaniem z audioprzewodnikiem kosztuje 10 € (stan na 2026 rok).

Kilkaset metrów od katedry, przy placu San Ignacio, stoi neogotycki kościół Najświętszego Serca (Iglesia del Sagrado Corazón). Zbudowano go dla jezuitów w 1920 roku według projektu Fernanda Guerrero Strachana. Ma trzy nawy, a nad ich skrzyżowaniem – gwiaździste sklepienie.

Do Alcazaby wchodzi się tuż obok teatru rzymskiego. Twierdza ma dwa pierścienie murów, jeden wewnątrz drugiego, a do części pałacowej prowadzi pięć bram. W jedną z nich, Puerta de las Columnas, wmurowano dwie kolumny z teatru rzymskiego. W 1487 roku Malagę przez ponad trzy miesiące oblegały wojska Królów Katolickich – miasto poddało się 18 sierpnia.

Jusuf I połączył zamek z Alcazabą murowanym korytarzem – razem tworzyły niemal nie do zdobycia zespół obronny. Z murów widać całą Malagę: port, arenę, katedrę i góry Montes de Málaga, od 1989 roku park przyrodniczy o powierzchni prawie 5000 ha.

Teatr odkryto przypadkiem w 1951 roku, podczas prac ogrodowych przed Domem Kultury (Casa de la Cultura), który stał na jednej trzeciej ruin. Budynek rozebrano dopiero w 1995 roku i wtedy odsłonięto cały teatr.

W listopadzie 2011 roku przy porcie otwarto nabrzeże Muelle Uno – promenadę pod palmami ze sklepami i restauracjami. Obok ciągnie się Palmeral de las Sorpresas, deptak z falującą białą pergolą (na zdjęciu wyżej).